Al vroeg op de avond tijdens de ploegafvalkoers verdienen twee van de drie koppels die na de vijfde dag leidden een bonusronde. Matthew Gilmore verslaat Danny Stam in de eindsprint van de afvalkoers, maar beiden scoren voldoende punten voor een bonusronde, waardoor Risi/Betschart één ronde achterkomen. In de eerste koppelkoers van de avond maken ze die ronde echter weer goed. Op dat moment gaan Gilmore/McGrory aan de leiding met een kleine puntenvoorsprong op Slippens/Stam en een grote voorsprong op Risi/Betschart. In de andere onderdelen bouwen Gilmore/McGrory de puntenvoorsprong uit, onder andere door de dernyfinale te winnen. Dat betekent dat in de finale zowel Slippens/Stam als Risi/Betschart een ronde verdienen uitlopen op Gilmore/McGrory om kans op de overwinning te maken.

 

 

De finale koppelkoers komt langzaam op gang, de topkoppels houden elkaar goed in de gaten. Slippens/Stam openen het bal, maar worden teruggepakt, waarna direct Risi/Betschart aanzetten en wel slagen een ronde te pakken. Daarmee komen ze alleen aan de leiding, maar dat is tijdelijk, de andere twee komen terug. Als Risi/Betschart en Slippens/Stam nog een keer rondrijden hebben Gilmore/McGrory meer moeite om opnieuw terug te komen. Bij een volgende tempoversnelling van Risi/Betschart weten alleen Slippens/Stam nog te volgen. Risi/Betschart blijven aanvallen, want ze weten dat ze te weinig punten hebben om daarmee te kunnen winnen. Slippens/Stam weten steeds te counteren, terwijl Gilmore/McGrory moeten passen. Ook de ultieme aanval van Risi op 20 ronden van het eind strandt snel, en het is duidelijk dat niets de eindzege van Robert Slippens en Danny Stam meer in de weg kan staan. In de laatste ronden rijden ze weg uit het peloton. Terwijl Robert Slippens de wedstrijd afmaakt rijdt Danny Stam al twee ronden voor het eind juichend in de rondte.

 

 

Het Velodrome staat op zijn kop, de overwinning van de thuisrijders wordt uitzinnig gevierd. Het is hun tweede Zesdaagse-overwinning, na Bremen in februari van dit jaar.