Van wielerbaan Sloten tot Velodrome Amsterdam

In 1972 werd de wielerbaan Sloten op het Sportpark Sloten in gebruik genomen. Een plan dat overigens al in 1949 door de gemeente Amsterdam geopperd werd. Na 23 jaar dus werkelijkheid. Een 200 meter lange houten piste. De enige in ons land en van meet af aan volop in gebruik. Nationale en internationale wedstrijden werden regelmatig georganiseerd door een groep enthousiastelingen onder leiding van Slotenaar Gerrit van der Puy. Doordat de wielervereniging Olympia haar clubhuis tegen de baan had liggen, sprak men dan ook al snel van de Olympia-baan. Daarbij had men de indruk dat de vereniging eigenaar van de baan was. Dat was allerminst het geval, maar het was wel Olympia dat de baan huurde, populaire wedstrijden op doordeweekse dagen organiseerde (zie Gerrit van der Puy) en dus het baanwielrennen in gang hield.
Dat ging bijna letterlijk ijs en weder dienende, want veel, heel veel geplande wedstrijden werden niet verreden of halverwege gestaakt door de regen. Er werd in die eerste jaren al geroepen dat er een kap over moest komen. Maar dat ging niet zo maar.
Tot in 1989 een groepje mensen onder leiding van Wim van der Kaay en Henk Faanhof een stichting oprichtte om de baan overkapt te krijgen. Dat ging onder het motto: de parapluie er op. Het leek een gevecht tegen de bierkaai te worden en de groep werd ‘luchtfietsers’ genoemd. Maar desondanks kreeg een vernieuwde baan gestalte. Architect Van Stigt werkte mee en maakte een fraai ontwerp. En gingen Van der Kaay en consorten op pad met een maquette die hun plannen imponerend weergaf.
Na een moeizame strijd van liefst 10 jaar was het dan toch zo ver. De eerste paal werd geslagen en het groepje ‘luchtfietsers’ kon op 5 september 1998 trots de opening aanschouwen van het Velodrome Amsterdam. Overdekt en direct goed voor aansprekende evenementen zoals onder meer de Grote Prijs Jan Dersen en een aantal NK’s. Plannen om een Kerstgala te houden moesten worden afgeblazen. Het was te koud in de onverwarmde hal. In de wintermaanden was het binnen zelfs nog kouder dan buiten.
De situatie was dus nog verre van ideaal en het volgende doel werd klimatisering van de hal. Mede doordat men het EK derny, het EK koppelkoers en de weer in het leven geroepen Zesdaagse van Amsterdam ging organiseren werd de behoefte aan een verwarmde hal groot. De plannen van directeur Frank Boelé kregen gestalte en werd de hal verwarmd. Inmiddels zijn tal van grote wedstrijden verreden. Jaarlijks hoogtepunt is de Zesdaagse van Amsterdam. In de huidige opzet dreigt het evenement uit zijn jasje te groeien. Nu is de grootste wens minstens uitbreiding van het aantal zitplaatsen; misschien wel meer. Ja, de wielerbaan Sloten van 1972 is uitgegroeid tot een intiem sportpaleisje waar de kiem werd gelegd voor het vaderlandse baanwielrennen dat anno nu tot mondiale hoogte is gestegen.